Wet geluidhinder heeft gefaald

Nieuwe regels moeten groei geluidsproblemen stoppen

Bestrijding bij de bron, geluidsproductieplafonds, lokaal geluidbeleid en minder regels moeten in Nederland het aantal door lawaai gehinderden doen afnemen. Meer auto’s, meer treinen, meer vliegtuigen en meer mensen doen het aantal geluidsgehinderden in Nederland groeien. Mede daarom is het nodig de huidige Wet geluidhinder en Wet milieubeheer aan te passen. Dat bleek op de NSG-Geluidshinderdag die de Nederlandse Stichting Geluidshinder (NSG) op dinsdag 1 april 2008 in Utrecht hield.

Ondanks dertig jaar centrale regelgeving is de hinder tengevolge van lawaai de laatste decennia gestaag gegroeid. De meer dan verwachte toename van de mobiliteit ten gevolge van de economische groei en het groter bebouwde oppervlak voor woningen zijn daar de oorzaken van.

Bestrijding bij de bron

Stille vrachtauto’s en treinen, stille wegdekken en stille banden zijn veel doeltreffender om gelu id te beperken dan kostbare en lelijke geluidsschermen langs (spoor)wegen. Stillere voertuigen hebben bovendien overal effect, dus ook in steden waar geluidsschermen niet geplaatst kunnen worden.

Minister Cramer geeft hoge prioriteit aan Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Er zijn legio mogelijkheden om dat in te vullen. Een voorbeeld is het toepassen van stille banden bij het eigen wagenpark. Bedrijven kunnen kiezen voor stille vrachtwagens waardoor zo ook ’s morgens vroeg voor de files uit kunnen bevoorraden zonder bewoners in hun nachtrust te storen. Er zijn stille laad- en losfaciliteiten en machines beschikbaar.

Geluidsproductieplafonds

In de huidige Wet geluidhinder is niemand expliciet verantwoordelijk voor het handhaven van de in die wet opgenomen geluidsnormen. In de nieuwe regelgeving gaat dit veranderen. Een bronbeheerder, bijvoorbeeld Rijkswaterstaat voor rijkswegen, krijgt geluidsgrenzen opgelegd (geluidsproductieplafonds) die ook gehandhaafd moeten worden. Omdat dit in de oude Wet geluidhinder niet het geval was, nam het lawaai van (spoor)wegen met de groei van het verkeer steeds meer toe. Men noemt dit ook wel het handhavingsgat. De Wet geluidhinder heeft op dit punt dus gefaald.

De nieuwe geluidsgrenzen (geluidsproductieplafonds) worden overigens, om financiële en organisatorische redenen, zo hoog gekozen dat het huidige handhavingsgat feitelijk wordt gelegaliseerd.

Lokaal geluidbeleid

Gemeenten kunnen kiezen voor een eigen geluidbeleid. Daarbij kunnen keuzes worden gemaakt die passend zijn voor de plaatselijke situatie. Meer rust in woonwijken buiten het centrum en landelijke gebieden en ruimere geluidsgrenzen in het stadscentrum, bijvoorbeeld in horecaconcentratiegebieden. Gemeenten kunnen ook eigen regels stellen voor repetitielokalen voor de plaatselijke fanfare en voor de traditionele schietvereniging.

Auteur: Redactie Infrasite

Bron: TNO