Samenvatting advies over wijziging Waterwet

Samenvatting advies over wijziging Waterwet vanwege nieuwe normen waterkeringen
Datum publicatie: donderdag 24 maart 2016 – Datum advies: dinsdag 1 december 2015

De Afdeling advisering van de Raad van State heeft advies uitgebracht over het wetsvoorstel tot wijziging van de Waterwet in verband met nieuwe normen voor primaire waterkeringen. Het wetsvoorstel is op 24 maart 2016 bij de Tweede Kamer ingediend. Daarmee is ook het advies van de Afdeling advisering openbaar geworden.

Doel wetsvoorstel
Het wetsvoorstel bevat nieuwe veiligheidsnormen voor dijken. Die normen zijn opgesteld naar aanleiding van nieuwe kennis over de risico’s op overstromingen. Het doel van het wetsvoorstel is Nederland ook in de toekomst te beschermen tegen overstromingen. De primaire waterkeringen in Nederland worden opgedeeld in dijktrajecten die elk een eigen veiligheidsnorm krijgen. Hierbij is gekozen voor een zogenaamde risicobenadering, waarbij de norm voor een dijktraject is gebaseerd op het risico dat een overstroming plaatsvindt en op de gevolgen van een overstroming voor het gebied achter de dijk.

Twee soorten normen
De nieuwe systematiek kent twee soorten normen: een ondergrens die weergeeft welke bescherming de dijk ten minste moet bieden en een signaleringsnorm die aangeeft wanneer moet worden gestart met (het plannen van) versterking van de dijk en wanneer daarvoor subsidie kan worden verstrekt.

De regering kiest er in het wetsvoorstel voor alleen de signaleringsnorm in het wetsvoorstel op te nemen. Ondergrenzen moeten via een in de wet opgenomen rekenfactor uit de signaleringsnorm afgeleid worden. De toelichting op het wetsvoorstel maakt niet duidelijk waarom de regering hiervoor kiest. Vanwege het grote belang van de ondergrens, is de Afdeling advisering van oordeel dat juist in ieder geval die norm in de wet moet worden opgenomen. De ondergrens geeft immers de waarborg voor het beoogde veiligheidsniveau. Daar komt bij dat de systematiek er toe lijkt te kunnen leiden dat met gebruik van de rekenfactor een ondergrens wordt vastgesteld die minder bescherming biedt dan wanneer uitgegaan wordt van de daadwerkelijke ondergrens per dijktraject. Ook vraagt de Afdeling advisering om in de toelichting bij het wetsvoorstel in te gaan op de juridische betekenis van de ondergrens.

Afwijking
Tot slot maakt de Afdeling advisering opmerkingen over de bevoegdheid die het wetsvoorstel aan de minister van Infrastructuur en Milieu geeft om in bijzondere gevallen af te wijken van de berekende ondergrens. De Afdeling advisering is van oordeel dat beter moet worden gemotiveerd in welke gevallen deze bevoegdheid nodig is. De bevoegdheid lijkt daarbij niet nodig als de ondergrenzen zelf in de wet worden opgenomen. Bovendien blijkt niet hoe bij inzet van deze bevoegdheid de waterveiligheid gegarandeerd blijft.

Conclusie
De Afdeling adviseert om naast de signaleringsnorm ook de ondergrens per dijktraject in het wetsvoorstel op te nemen en de wenselijkheid van toepassing van de voorgestelde afwijkingsbevoegdheid aan de hand van concrete situaties toe te lichten.

Lees de volledige tekst van het advies van de Afdeling advisering en het nader rapport van de minister op de website van de Raad van State

Auteur: Redactie Infrasite

Bron: Raad van State