Inhoud: In de laatste tien jaar is het risico om in het Nederlandse verkeer om te komen (aantal verkeersdoden per gereden motorvoertuigkilometer) met ruim 5% per jaar gedaald (SWOV-rapport R-2009-14). Daarvoor zijn voornamelijk verbeteringen in de infrastructuur, de handhaving en voertuigmaatregelen verantwoordelijk, alle passend binnen het Duurzaam Veilig-concept waarvoor alle Nederlandse wegbeheerders in 1999 een convenant hebben ondertekend. Voor ziekenhuisgewonden is het beeld minder rooskleurig. Om het tempo van verbetering vast te houden en om de trend voor ziekenhuisgewonden om te buigen, is naast het staande beleid, nieuw beleid nodig. De contouren tekenden zich aan het begin van het Transumo-programma af. Het beleid werd gedecentraliseerd, wegbeheerders probeerden binnen een gebied samen te werken en het veiligheidsbeleid diende geïntegreerd te worden met andere beleidsvelden, met name milieu en bereikbaarheid. Daarbij was men op zoek naar manieren om dit beleid gestalte te geven. Weten waar naartoe is één, hoe daar te komen is twee. Het Transumo-project Gebiedsgericht Integraal Veiliger (GIV) richtte zich op beide aspecten. Dat deze keuze juist was bleek in 2008 toen het Strategisch Plan Verkeersveiligheid 2008-2020 (Ministerie van VenW) verscheen. Hierin zijn als pijlers opgenomen het staande beleid Duurzaam Veilig, en als nieuwe elementen samenwerking en de integrale benadering.
